Zabytki sakralne gminy Jabłoń
 
 
  Gmina Jabłoń
Gmina Jabłoń leży w województwie lubelskim, na południowo-zachodnim krańcu Polesia Lubelskiego, w zlewisku rzeki Zielawy, na terenie północnej części powiatu parczewskiego, przy drodze Parczew - Wisznice. Nizinny krajobraz urozmaicony jest piaszczystymi pagórkami, lasami, łąkami. Przepływa tędy kanał Wieprz-Krzna. Odległość siedziby gminy od Lublina wynosi 88 km, a od Parczewa - 18 km.
Gmina zajmuje powierzchnię 11045 ha. W jej skład wchodzą miejcowości: Dawidy, Gęś, Holendernia, Jabłoń, Kalinka, Kolano, Kol.Kolano, Kudry,  Łubno, Paszenki, Puchowa Góra i Wantopol. Mieszka w nich łącznie około 4 tys. mieszkańców. Podstawowym źródłem utrzymania mieszkańców gminy jest rolnictwo.
Na terenie gminy Jabłoń funkcjonują cztery parafie rzymsko-katolickie:
  • Parafia pw. św. Tomasza Bpa w Jabłoniu
  • Parafia pw. św. Jozafata w Gęsi
  • Parafia pw. Imienia NMP w Kolanie
  • Parafia pw. św. Trójcy w Paszenkach

Na szczególną uwagę w gminie Jabłoń zasługuje zespół pałacowy z czworakami, kościoły, przydrożne kapliczki i pomniki.
Neogotycki pałac został zbudowany przez hrabiego Tomasza Zamoyskiego w latach 1904 – 1905. W skład zespołu pałacowego w Jabłoniu wchodzą: neogotycki pałac, oficyna, ćwierćkolista galeria, kaplica pałacowa , brama wjazdowa z kordegardą, mieszkanie koniuszego, leśniczówka, osada folwarczna tzw. czworaki. Urodził się tutaj i spędził młodość sławny rzeźbiarz - August Zamoyski
Kościół rzymsko-katolicki w Jabłoniu został zbudowany w latach 1909-1912 przez Tomasza hr. Zamoyskiego. Jest on w stylu angielskiego neogotyku. W podziemiach kościoła znajduje się krypta fundatora a w kościele  relikwie Patrona, św. Tomasza Biskupa z Villanuevy.
We wsi Gęś znajduje się neogotycki kościół parafialny pw. św. Jozafata. Powstał on w latach 1912-1913. Kościół jest orientowaną, murowaną z cegły i otynkowaną (z zewnątrz i wewnątrz) jednonawową świątynią, na rzucie krzyża łacińskiego.
Kościół w Kolanie p.w. Imienia NMP pochodzi z 1860 roku. Pierwotnie stanowił kaplicę dworską Łubieńskich. W 1938 roku do kaplicy, która stanowi dzisiejsze prezbiterium została dobudowna pozostała część kościoła.
Najstarszą świątynię p.w. Św. Trójcy w powiecie parczewskim ma wieś Paszenki. Została wzniesiona w 1717 roku. Była ona dawniej cerkwią unicką pw. Św. Symeona. Budowla ta charakteryzuje się oktagonalną nawą, przykrytą pozorną ośmiopowłokową kopułą. W wyposażeniu światyni jest ludowy krzyż procesyjny z XIX wieku oraz ikona Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XVII/XVIII wieku.